Szanowna Pani Dyrektor! Kochana Alinko!
Długo zastanawialiśmy się nad tym, co dziś powiedzieć. Jakich słów użyć, by godnie pożegnać kogoś tak wyjątkowego. Jak ująć w kilku zdaniach ogrom pracy, serca i zaangażowania, które przez lata wkładałaś w życie naszej szkoły?
To zadanie niemal niemożliwe, bo jak opowiedzieć o ponad dwóch dekadach pełnych wyzwań, sukcesów, zmian – ale przede wszystkim – pełnych ludzi, których prowadziłaś mądrze, z sercem i oddaniem?
Całe swoje zawodowe życie związałaś z naszą szkołą. Zrobiłaś z niej miejsce wyjątkowe – nie tylko budynek z klasami i korytarzami, ale dom. Dom, do którego wszyscy – nauczyciele, uczniowie, pracownicy i rodzice – przychodzili chętnie i z poczuciem, że są tu mile widziani, że są potrzebni, że są częścią czegoś większego.
W tym domu czekałaś na nas zawsze – czasem uśmiechnięta i pogodna, czasem zamyślona i zatroskana, ale zawsze otwarta i życzliwa. Zawsze gotowa wysłuchać, wesprzeć, porozmawiać. Przez lata byłaś dla nas nie tylko dyrektorem, ale i przewodnikiem, mentorem i przyjacielem. Traktowałaś nas z szacunkiem – nie jak podwładnych, lecz jak partnerów. Partnerów we wspólnym dziele, jakim jest wychowanie i kształcenie młodych ludzi.
Nigdy nie zapomnimy, z jakim zaangażowaniem budowałaś dobre relacje – jak dbałaś o atmosferę, o wzajemny szacunek i zrozumienie. Wiedziałaś, że szkoła to przede wszystkim ludzie, a nie tylko procedury i plany. To dzięki Tobie mieliśmy odwagę i przestrzeń, by się rozwijać, podejmować nowe wyzwania i działać z pasją.
Zawsze miałaś świadomość, że dyrektorem się bywa, ale człowiekiem się jest – i tym Człowiekiem byłaś w najpiękniejszym tego słowa znaczeniu.
Dziś trudno nam wypowiedzieć słowo „żegnaj”, bo choć kończy się pewien etap, wiemy, że Twoja obecność na zawsze pozostanie w naszej pamięci i w murach tej szkoły.
W imieniu całego Grona Pedagogicznego oraz Pracowników Obsługi Publicznej Szkoły Podstawowej im. Tadeusza Kościuszki w Cieciułowie – z całego serca dziękujemy. Za Twoją mądrość, serce, za ciepło i troskę. Za zaufanie i wspólne lata zapisane złotymi literami w historii naszej szkoły.
Pergaminu by zabrakło, by spisać wszystkie Twoje zasługi – ale każdy z nas nosi w sobie kawałek tej historii i ogromną wdzięczność.
Zapamiętaj, proszę, te słowa:
„Kiedy wydaje się, że wszystko się skończyło,
wtedy dopiero wszystko się zaczyna…”
Dlatego nie mówimy „żegnaj”, lecz „do zobaczenia”.
